Sztywna płyta, mata i materiał wdmuchiwany wymagają innej organizacji pracy. Płyty PIR dają kontrolowaną grubość fabryczną, a izolacje włókniste mogą wygodnie wypełniać przygotowane przestrzenie. Dobry wybór uwzględnia dostęp, ochronę materiału i sposób sprawdzenia gotowej warstwy. Płyty PIR są sztywnymi wyrobami o określonej grubości i okładzinie. Celulozę można wdmuchiwać do przygotowanych przestrzeni. Komora do wdmuchiwania musi mieć przygotowane granice i dostęp montażowy. Sztywne płyty potrzebują z kolei miejsca na docinanie oraz kontrolę styków. Przed rozpoczęciem trzeba potwierdzić, jaką przestrzeń otrzymuje wykonawca izolacji. Wdmuchiwanie wymaga przygotowanych komór i uzgodnionego dostępu. Przy płytach trzeba sprawdzić podparcie oraz możliwość wprowadzania pełnego formatu.

Przed układaniem swissporPIR Alu trzeba sprawdzić zgodność dostawy z planem warstw. Znaczenie ma także format i stan profilu, nie tylko suma metrów kwadratowych. Dobrze przygotowany odbiór pozwala wykryć rozbieżności, zanim zostaną przeniesione na kolejne rzędy. swissporPIR Alu ma rdzeń ze sztywnej pianki poliizocyjanurowej oraz obustronny laminat gazoszczelny. Producent wymienia w okładzinie aluminium, papier i polietylen. Określenia „płyty poliuretanowe” i „pianka poliuretanowa” są szersze niż dokładne oznaczenie wyrobu PIR. Przed rozpoczęciem montażu omów z brygadą swissporPIR Alu jako płytę termoizolacyjną z laminatem aluminium, papieru i polietylenu. Na odprawie montażowej trzeba odróżnić laminat swissporPIR Alu od stalowej okładziny konstrukcyjnego panelu.