Płyty XPS są lekkie, łatwe do przenoszenia i odporne na wilgoć w zakresie określonym dla wyrobu. Dzięki temu sprawnie pracuje się z nimi na budowie. Nie warto jednak pozostawiać dostawy bez planu składowania. Polistyren ekstrudowany wymaga ochrony przed słońcem, przegrzaniem i uszkodzeniami. Potoczna nazwa styrodur nie zastępuje instrukcji producenta, zwłaszcza gdy materiał ma czekać na montaż przez dłuższy czas. Podłoże powinno umożliwiać stabilne ułożenie paczek XPS. Ostre odpady i nierówne podpory mogą uszkadzać krawędzie lub odkształcać płyty. Warto wydzielić miejsce poza trasą intensywnego transportu. Lekki materiał łatwo przenieść, lecz równie łatwo przypadkowo przesunąć lub uderzyć.

Chłodna podłoga nie zawsze oznacza, że w całym pomieszczeniu trzeba dołożyć taką samą grubość izolacji. Przyczyna może znajdować się przy brzegu, w warstwach pod posadzką albo w sposobie ogrzewania. XPS bywa dobrym materiałem do planowanego remontu, lecz najpierw potrzebne jest rozpoznanie. Polistyren ekstrudowany należy dobrać do rzeczywistego układu. Potoczne słowo styrodur nie zastępuje tej diagnozy. Różne wykończenia podłogi dają inne odczucie podczas dotyku. Płytka ceramiczna może wydawać się chłodniejsza niż drewno mimo zbliżonej temperatury powierzchni. Nie warto na tej podstawie samodzielnie określać braku XPS lub innej izolacji w przekroju. Pomocne są pomiary w porównywalnych warunkach oraz informacje o pracy ogrzewania.

Niska nasiąkliwość jest jedną z ważnych zalet XPS. Pomaga wyjaśnić jego zastosowanie przy fundamentach oraz w dachach odwróconych. W dokumentacji można jednak znaleźć kilka różnych oznaczeń dotyczących wody. Polistyren ekstrudowany nie jest opisany jedną uniwersalną liczbą. Potoczne określenie styrodur także niczego w tej kwestii nie rozstrzyga. Najpierw trzeba ustalić, co i w jakich warunkach zbadano. Struktura XPS różni się od materiału włóknistego i od pianki zbudowanej ze spienionych granulek. Niska nasiąkliwość jest przydatna tam, gdzie izolacja może mieć kontakt z wilgocią. Dzięki temu XPS bywa wybierany do układów, w których zwykła ocena cieplna na sucho jest niewystarczająca.