Dom pasywny potrzebuje mało energii do utrzymania komfortowej temperatury. Taki efekt daje wspólna praca izolacji, szczelnej obudowy, okien i wentylacji. Same grube płyty na dachu nie wystarczą. Największą korzyścią jest ograniczenie strat ciepła. Trzeba jednak dobrze zaprojektować detale, ochronę przed słońcem i sposób użytkowania instalacji. Warto ocenić te elementy jeszcze przed wyborem technologii budowy. Określenie pasywny opisuje wynik energetyczny całego budynku. Nie wskazuje jednego materiału ściennego ani rodzaju ogrzewania. Dom może mieć konstrukcję murowaną, drewnianą lub stalową. Każda wymaga innych rozwiązań połączeń i innego sposobu ograniczenia mostków cieplnych. Decyzję o technologii trzeba więc zestawić z projektem całej obudowy.

Przy remoncie tarasu nad ogrzewanym pokojem wybór płyty PIR zaczyna się od dwóch pytań: ile miejsca zostało na izolację i jaki opór cieplny ma zapewnić sama płyta? Wysokość od podłoża do planowanej posadzki obejmuje także inne warstwy. Z kolei liczba na etykiecie płyty nie zawsze jest wartością przewodności przyjętą w projekcie. Poniżej pokazujemy, jak zestawić wymiary z przekroju tarasu z obliczeniem cieplnym. Na przykładzie 90 mm wolnego miejsca widać, dlaczego dwie płyty tej samej grubości mogą dać różny wynik i czego szukać w dokumentacji przed zamówieniem.