Czytelny rysunek gięcia może być prosty. Musi jednak pokazywać dokładnie to, co ma zostać wykonane. Nietypowe obróbki blacharskie wymagają opisu przekroju, materiału i długości. Ważne są również strona powłoki oraz kierunki zagięć. Pominięty szczegół może dać element poprawnie wygięty, lecz nieprzydatny w danym miejscu. Warto więc przygotować rysunek tak, aby wykonawca nie musiał dopowiadać sobie żadnego wymiaru. Numer rysunku powinien odpowiadać pozycji w zestawieniu. Obok zapisz nazwę funkcji, na przykład osłona naroża albo pas przy okapie. Taka nazwa pomaga rozpoznać zastosowanie, ale nie zastępuje geometrii. W jednym obiekcie mogą występować liczne obróbki o podobnym wyglądzie.

Obróbka attyki ma przykryć górną część ściany i odprowadzać wodę w przewidziany sposób. Jej szerokość wynika z gotowego przekroju muru wraz z warstwami. Do zamówienia potrzebne są również wysokości ramion, kierunek spadku i geometria narożników. Część, która pasuje na prostym odcinku, może nie rozwiązać zakończenia przy wyższej ścianie. Dlatego pomiar warto przygotować jako zestaw powiązanych detali. Uwzględnij mur, ocieplenie i warstwy wykończeniowe po obu stronach. Jeśli pomiar odbywa się wcześniej, przewidziane grubości należy wpisać na rysunku. Nie wystarcza wymiar samej podwaliny lub surowej attyki. Zbyt wąska czapa może nie zapewnić właściwego położenia bocznych krawędzi.