Murłata to miejsce styku dachu, ściany i wielu warstw budynku, dlatego wymaga staranności. Docieplenie samych krokwi często nie wystarcza, bo ciepło przenika przez przegrodę, gdy warstwy nie łączą się prawidłowo. Należy zadbać o ciągłość izolacji wokół murłaty, właściwe dopasowanie elementów i drożność wlotu wentylacyjnego. Mostek cieplny i nieszczelność to odrębne zagadnienia – gruba izolacja nie usunie otwartej szczeliny. Dobry detal łączy wymagania cieplne z konstrukcyjnymi.

Na dachu płaskim warstwa wodoszczelna i ocieplenie muszą być dobrane jako jeden układ. Ważne są podłoże, kolejność warstw, sposób mocowania oraz planowane użytkowanie. PIR sprawdza się w wielu rozwiązaniach dzięki małej grubości potrzebnej do uzyskania określonego oporu cieplnego. Nie jest jednak zamiennikiem hydroizolacji ani materiałem do każdego układu. Różnice między dachem tradycyjnym, odwróconym i użytkowym mają znaczenie. W popularnym układzie tradycyjnym ocieplenie znajduje się pod hydroizolacją. Warstwa wodoszczelna jest wystawiona na pogodę lub przykryta dodatkowym zabezpieczeniem. Materiał cieplny powinien zapewniać właściwe podparcie i współpracować z mocowaniami. Jego powierzchnia musi też odpowiadać wybranej metodzie układania pokrycia.