Czy twardy styropian skutecznie tłumi odgłosy kroków?

Przy odgłosach kroków ważne jest ograniczenie przekazywania drgań z podkładu do konstrukcji. Służy temu odpowiednio zaprojektowana podłoga pływająca. Jej warstwa sprężysta powinna mieć właściwości dobrane do masy podkładu i obciążeń. Nie wystarczy wstawić dowolnego miękkiego materiału. Zbyt duża podatność może z kolei pogorszyć stabilność podłogi.

EPS T jest odmianą przygotowaną do zastosowań akustycznych, m.in. pod podkładami pływającymi. W dokumentacji podaje się sztywność dynamiczną SD i ściśliwość CP. Zwykły twardy EPS podłogowy jest dobierany przede wszystkim według właściwości cieplnych i mechanicznych. Nawet jeśli oba wyroby mają podobny kolor i format, nie są przez to zamienne.

W EPS T można spotkać oznaczenie grubości, na przykład 33/30 mm. Odnosi się ono do określonych warunków pomiaru przed i po obciążeniu, a nie do dwóch sklejonych warstw. Taka płyta jest elementem układu. Jej dopuszczalne obciążenie i sposób ułożenia trzeba odczytać z dokumentacji, zamiast wyprowadzać je z samej nazwy akustyczny.

Płyta odporna na ściskanie może dobrze podpierać jastrych, ale nie musi skutecznie odsprzęgać drgań. Parametr CS(10) nie opisuje sztywności dynamicznej. Nie można więc porównać dwóch materiałów akustycznie na podstawie liczb EPS100 i EPS200. Wyższa klasa ściskania odpowiada innemu zadaniu niż ograniczenie przenoszenia odgłosów kroków.

Również niższa lambda nie dowodzi lepszego tłumienia. Płyta grafitowa może mieć bardzo dobrą izolacyjność cieplną i nie być przeznaczona jako warstwa sprężysta. Przy zakupie warto oddzielić wymagania dotyczące ciepła i dźwięku. Jeśli potrzebne są obie funkcje, projekt może przewidywać odpowiednie połączenie EPS T i dodatkowej izolacji podłogowej.

Jastrych nie powinien sztywno dotykać ścian, słupów i innych elementów pionowych, jeśli układ ma być pływający. Twardy mostek z zaprawy może przekazywać drgania mimo dobrej płyty. Dlatego taśma obwodowa i szczegóły przy progach są równie ważne jak pole podłogi. Warto sprawdzić je przed wylaniem podkładu, gdy naprawa jest jeszcze łatwa.

Mostki mogą powstać także przy rurach, uszkodzonej warstwie rozdzielającej lub źle wykonanym wykończeniu. Listwa przypodłogowa nie powinna łączyć warstw w sposób sprzeczny z rozwiązaniem. Po zakończeniu prac trudno ocenić ukryte styki. Zdjęcia i kontrola kolejnych etapów są bardziej użyteczne niż późniejsze szukanie przyczyny hałasu wyłącznie na powierzchni posadzki.

Deklarowany przyrost izolacyjności lub wynik badania odnosi się do określonego układu i warunków. Nie jest gwarancją identycznego efektu na każdym stropie. Znaczenie mają masa i rodzaj konstrukcji, jastrych, połączenia boczne oraz wykonanie. Z samej wartości SD lub CP nie można obliczyć wiarygodnego wyniku dla dowolnej podłogi w istniejącym domu.

Przy remoncie należy najpierw rozpoznać obecny strop i rodzaj hałasu. Podkład pod panelami może poprawić pewne cechy, ale nie jest tym samym co pełna podłoga pływająca. Wymiana wykończenia nie usuwa automatycznie sztywnych połączeń jastrychu ze ścianą. Jeśli oczekiwany efekt jest istotny, potrzebne są obliczenia lub dobór na podstawie sprawdzonego rozwiązania.

Warto określić, czy podłoga oddziela mieszkania, pokoje jednego domu czy wnętrze od zimnej piwnicy. Następnie ustala się wymagania cieplne, akustyczne i obciążenia. Dopiero wtedy dobiera się układ płyt oraz jastrychu. Nie należy dokładać kolejnych warstw EPS T bez potwierdzenia, ponieważ producenci często przewidują jego układanie jednowarstwowo.

W zamówieniu powinny być zapisane parametry i konkretna grubość. Podczas odbioru trzeba sprawdzić, czy dostarczono płytę akustyczną, a nie zwykły EPS o podobnym wyglądzie. Dobrze dobrany materiał pomaga ograniczyć dźwięki uderzeniowe, lecz działa wspólnie z poprawnym oddzieleniem podkładu. To wykonanie całego układu decyduje, czy jego właściwości zostaną wykorzystane.

Styropian akustyczny EPS T oferują m.in. Austrotherm, Polstyr, Styrmann i Justyr. Wymagania montażowe i dopuszczalne obciążenia zależą od odmiany.